- = پروازي ديگر = -

اولین وبلاگ تخصصی خلبانان نیروی هوایی - خاطرات - زندگی نامه - عکس - خلبانان شهید و مفقود الاثر - خلبانان قهرمان جنگ - تاریخ آغاز فعالیت : 6 دی 1383

در جواب سیمین خانم

در جواب یکی از خوانندگان گرامی که ظاهرا ابهاماتی در مورد خلبانان ایرانی برایشان وجود دارد ! 

سرکار سیمین خانم،

یکی از اصول اولیه د موکراسی، آزادی بیان است، اما در عین حالی که طرفین به عقاید یکدیگر نیز متقابلا" احترام بگذارند این مهم معنا پیدا می کند. در هر مسلک و مرامی انسانها پایبند اعتقادات و باورهای خود هستند، همانطور که شما نیز اشاره فرمودید آن خلبان ژاپنی هم که هواپیمای خود را به ناوهای آمربکائی می زد بر اساس اعتقادات ملی، میهنی و عقید تی خود این کار را انجام می داد. لذا ما نباید از اینکه در کشوری اسلامی موقعی که صحبت از دلاوریهای یک رزمنده میشود و احیانا" هر کسی این دلاوریها و مردانگیها را نشئات گرفته از عرق ملی میهنی و یا اسلامی آن رزمنده عنوان می نماید به او خرده بگیریم، زیرا آنان که این سطور را مینگارند بیش از من و شما با آنان نشست و برخواست داشته اند و ممکن است با کمی زیاد و کم  سعی در تعریف درستی از وی داشته باشند!!

همانطور که دوست دیگری اشاره نموده بود ما در جنگ با عراق بنوعی با تمام کشورها در گیر جنگ بودیم و لذا با وضعیت بدی که از نظر تامین نیازهایمان داشتیم تجهیزاتمان همانند دیگران نبوده و خیلی کمبودها را باید تحمل می نمودیم و با وجود این کمبودها نمی توانستیم با این بهانه به ملتی که چشم امیدشان به ما بود پشت نمائیم، لذا هر رزمنده ای در هر لباسی با کمک گرفتن از همان انگیزه های ملی، میهنی و یاعقید تی خود جنگ را به جلو می برد و این بحثی صد در صد انکار ناپذیر می باشد. ولی برای روشن شدن ذهن شما داستان وافعی را در ذیل برایتان تعریف می کنم که آنوقت بهتر و راحت تر این موارد را قبول فرمائید.

یک فروند هواپیمای اف 14 نیروی هوائی ایران در خلال جنگ تحمیلی و با هماهنگی سیستمهای جاسوسی آمریکا، اسرائیل، شوروی و عراق توسط خلبان اغفال شده آن در اسمان ربوده و به عراق برده شد، حال وارد کل ماجرا نمی شوم اما همین مقدار برایتان می گویم که این هواپیما را که با این زحمت و هماهنگی سیستمهای مختلف جاسوسی به عراق بردند و پس از اجرای برنامه هائی که می خواستند روی آن انجام دهند و امتیازاتی که صدام از شرق و غرب می خواست بگیرد و گرفت، قرار شد که هواپیما توسط یک استاد خلبان آمریکائی به یکی از پایگاههای آمریکا در منطقه برده شود ولی بعد از انجام کلیه مقدمات کار و در آخرین لحظه استاد خلبان آمریکائی با دیدن تو بازدید از هواپیما از پرواز با آن خودداری و آن را یک دیوانگی محض خواند!!!

دست اخر هم مجبور به انتقال ان از طریق راه زمینی شدند!! حال شما بفرمائید خلبانانی که چه قبل از این جریان و یا بعد از این جریان روزها و ساعتها با همین تجهیزات پرواز نمودند  و تا آخرین نفس و توان مقابل دشمن ایستادند، آیا نمی فهمیند که این هواپیما و یا دیگر هواپیماهی جنگنده ایرانی در آن شرایط قابلیت پرواز و انجام ماموریتهای سنگین را ندارند؟  پس چه عامل یا عواملی باعث این تحور و از خود گذشتگی می گردید؟ بغیر از تعهد و علاقه به کشور، ملت و اعتقادات ملی مذهبی، آیا چیز دیگری هم می توانست جایگزین آن باشد؟!؟!؟   امیدوارم منبعد بتوانیم مسائل را با دید بازتری مورد بررسی و نفد قرار دهیم تا تاریخ پر افتحارمان بدون حب و بغض چراغ راه آیندگان باشد . متشکرم 

خلبان شکاری فریدون 
 
 

  
نویسنده : خلبان شكاري ; ساعت ٢:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٢/٢۸