قهرمانان آسمان ایران قسمت نخست

 عکس های یادگاری قهرمانان و دلیر مردان آسمان ایران

عکس قهرمانان و دلیر مردان آسمان ایران

خلبانان پایگاه سوم شکاری همدان سال 1355

ایستاده از راست :

1- 2- اصغر سپید موی آذر 3- تویه درواری 4-یوسف احمد بیگی ( 10 سال اسارت را تحمل کرد ) 4- محسن محنتی 5- منوچهر محققی

نشسته از راست :

1- حسین یزداندوست همدانی ( جاویدالاثر) 2- 3- 4- هوشنگ قدیری مقدم نیازی ( جاویدالاثر )

خلبانان گردان 82 شکاری- تاکتیکی اصفهان

شهید شادنژاد نفر سوم ایستاده ازچپ

 خلبانان دردوره نجات از مرگ

 

محسن محنتی به همراه جمعی از خلبانان و پرسنل نیروی هوایی در مسجدی که ایرانیان در فاو ساختند سال 136۵

 قهرمان جنگ سرتیپ خلبان ابراهیم کاکاوند

شهید سروان خلبان عبدالرضا کوپال

کابین عقب سرهنگ خلبان شهید قهستانی

 

سرتیپ خلبان حسن زاده

پایگاه چهارم شکاری دزفول

هتل ستاره سال 1354

/ 3 نظر / 25 بازدید

من سرباز پارسی‌ هستم.فکر کنم مرا با دوست عزیزمان آقا اسی اشتباه گرفتید.آقا عزیز من در ساله ۵۹ در سن ۳۰سالگی به اسارت نیروهأی عربی‌(فلسطین لبنان اردن عراق و...) در آمدم.در آنجا کسی‌ برای من نه تنها گریه نکرد بلکه از خوشحالی‌ به شادی و پایکوبی دست زدند و مرا تا می‌توانستند کتک زدند و در شهر بغداد گرداندند .در آنجا هم همین مردم مظلوم به قول شما فقط کم مانده بود ما را از وسط نصف کنند.در دوران اسارت هم که شاید بدانید‌ چطور گذشت (حتما خاطرات دوستان را خوانده اید) اگر ۱۰۰۰ بار دیگر زاده شوم برای ایران زندگی‌ می‌کنم میجنگم ومیمیرم تا ایران ایران بماند و خلیج پارس همیشه پارسی‌ باشد و برای عربها هم گریه نمیکنم ایرانی‌ باش و به ایران فکر کن .تا روح کورش کبیر شاد باشد.

من سرباز پارسی‌ هستم.فکر کنم مرا با دوست عزیزمان آقا اسی اشتباه گرفتید.آقا عزیز من در ساله ۵۹ در سن ۳۰سالگی به اسارت نیروهأی عربی‌(فلسطین لبنان اردن عراق و...) در آمدم.در آنجا کسی‌ برای من نه تنها گریه نکرد بلکه از خوشحالی‌ به شادی و پایکوبی دست زدند و مرا تا می‌توانستند کتک زدند و در شهر بغداد گرداندند .در آنجا هم همین مردم مظلوم به قول شما فقط کم مانده بود ما را از وسط نصف کنند.در دوران اسارت هم که شاید بدانید‌ چطور گذشت (حتما خاطرات دوستان را خوانده اید) اگر ۱۰۰۰ بار دیگر زاده شوم برای ایران زندگی‌ می‌کنم میجنگم ومیمیرم تا ایران ایران بماند و خلیج پارس همیشه پارسی‌ باشد و برای عربها هم گریه نمیکنم ایرانی‌ باش و به ایران فکر کن .تا روح کورش کبیر شاد باشد.

من سرباز پارسی‌ هستم.فکر کنم مرا با دوست عزیزمان آقا اسی اشتباه گرفتید.آقا عزیز من در ساله ۵۹ در سن ۳۰سالگی به اسارت نیروهأی عربی‌(فلسطین لبنان اردن عراق و...) در آمدم.در آنجا کسی‌ برای من نه تنها گریه نکرد بلکه از خوشحالی‌ به شادی و پایکوبی دست زدند و مرا تا می‌توانستند کتک زدند و در شهر بغداد گرداندند .در آنجا هم همین مردم مظلوم به قول شما فقط کم مانده بود ما را از وسط نصف کنند.در دوران اسارت هم که شاید بدانید‌ چطور گذشت (حتما خاطرات دوستان را خوانده اید) اگر ۱۰۰۰ بار دیگر زاده شوم برای ایران زندگی‌ می‌کنم میجنگم ومیمیرم تا ایران ایران بماند و خلیج پارس همیشه پارسی‌ باشد و برای عربها هم گریه نمیکنم ایرانی‌ باش و به ایران فکر کن .تا روح کورش کبیر شاد باشد.